Tilly Persoons

Ik vertrek steeds van gevoelens en ben daardoor ook zeer maatschappijkritisch. Vroeger hield ik het bij schilderen maar momenteel wil ik de ruimte benutten, dit biedt voor mij meer mogelijkheden daar ik niet echt een goede tekenaar ben. Ik hekel vooral graag de hypocrisie in onze samenleving en het “money makes the world go round” gedoe, zelfs heel spijtig maar waar; in de kunstwereld des te meer de laatste tijd!
Mijn frietkarretje verzinnebeeldt de moderne samenleving, kopen, kopen en snel en jachtig leven,ik wil verder evolueren met objecten, ik zie wel, het draait rond de idee en die idee moet groeien, niet zo maar weer verf op doek wat mooi kan zijn maar liever mensen bewust maken van iets.

1.Even een toelichting bij het werkje, fried air victim, uiteindelijk zijn wij alle "gebakken lucht” slachtoffers, gebakken lucht is een term die dateert van rond de eeuwwisseling waar mensen andere mensen hoge winsten voorschotelden door middel van een fictief bedrijf, wij worden ook steeds bedot door media en reclame niet?

2.Bal masqué is dan weer mijn visie over mensen in het algemeen. Het is niet altijd wat je ziet, dit masker herbergt meteen ook een zittende, gelaten vrouw, misschien verwond of vernederd, triest of depressief of vul zelf maar in toch wil ze iets ophouden;zoals wij allen iets herbergen wat we liever niet willen tonen.

3.Zonder titel, gaat over een wandeling op een druilerige herfstdag in de stad, de afgebladderde reclamepanelen en kranten op de grond boden een mooi zicht daar waar de meesten er achteloos aan voorbijgaan, ooit had het iets moois; mede door een documentaire die ik ‘s avonds op canvas over sloppenwijken in Bangkok zag heb ik deze collage gemaakt, een vliegtuigje vloog over de golfplaten dakjes en deze associatie heeft met tot dit werk gebracht met als opschrift ”heeft verderf niet de schoonheid in zich?” ook weer als aanklacht tegen overproductie van het westen en het steeds maar meer willen!