Het werk van Hilde Nouwen gaat enerzijds naar het plastisch vormen van haar eigen tekentaal in vorm en beweging en waarbij ze het object, meestal bomen, in een vreemde omgeving zet of het beeld, wat wij als toeschouwer kennen, omdraait zodat het als compositie of beeldtaal een heel andere betekenis krijgt. Welke betekenis laat ze aan de toeschouwer over.
Anderzijds werkt ze impulsief op zoek naar verhoudingen in sfeer, beweging, monumentaliteit, tekentaal die het object verheft in een vreemde beeldtaal. Ook hier laat ze de interpretatie van het werk aan de toeschouwer over.
2 reacties:
twee heel mooie en gedurfde werken ,proficiat Hilde
sjieke dinges!
Een reactie plaatsen